Ceyhun Atıf Kansu | şairler Yazarlar

Ceyhun Atıf Kansu | şairler YazarlarCeyhun Atıf Kansu | şairler YazarlarCeyhun Atıf Kansu | şairler Yazarlar
Ceyhun Atıf Kansu | şairler Yazarlar Ceyhun Atıf Kansu | şairler Yazarlar
Ceyhun Atıf Kansu | şairler YazarlarCeyhun Atıf Kansu | şairler YazarlarCeyhun Atıf Kansu | şairler Yazarlar
Ceyhun Atıf Kansu | şairler YazarlarCeyhun Atıf Kansu | şairler YazarlarCeyhun Atıf Kansu | şairler Yazarlar
Ceyhun Atıf Kansu | şairler Yazarlar



Ceyhun Atıf Kansu | şairler Yazarlar
Ceyhun Atıf Kansu | şairler YazarlarCeyhun Atıf Kansu | şairler YazarlarCeyhun Atıf Kansu | şairler Yazarlar
Ceyhun Atıf Kansu | şairler YazarlarCeyhun Atıf Kansu | şairler YazarlarCeyhun Atıf Kansu | şairler Yazarlar
Ceyhun Atıf Kansu | şairler Yazarlar Ceyhun Atıf Kansu | şairler Yazarlar
Ceyhun Atıf Kansu | şairler YazarlarCeyhun Atıf Kansu | şairler YazarlarCeyhun Atıf Kansu | şairler Yazarlar
 
Ceyhun Atıf Kansu
Kategori : şairler Yazarlar

Ceyhun Atuf KANSU

1919 yılında İstanbul'da doğdu, 17 Mart 1978'de Ankara'da öldü. İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi'ni bitirdi (1944). Ankara Numune Hastanesi'nde eğitimini tamamlayarak çocuk hastalıkları uzmanı oldu. Türkiye Şeker Fabrikaları kuruluşlarında -Turhal Şeker Fabrikası, Ankara Şeker Fabrikaları Genel Müdürlüğü, Etimesgut Şeker Fabrikası -  çalıştı.
Önce hece ölçüsüyle halk şiiri geleneği ile, sonradan serbest ölçüyle, toplumsal sorunlar ağırlıklı  şiirlerinde, halk dilinden, halk deyişinden geniş biçimde yararlanarak, halkın özlemlerini, sevinçlerini, acılarını ve yaşama savaşımını coşkulu bir söyleyişle dile getirdi. Şiirlerinin kaynağını hoşgörü, insanlık sevgisi, ulusal bağımsızlık ve doğa oluşturdu.

ESERLERİ
Bir Çocuk Bahçesinde
Bağbozumu Sofrası
Çocuklar Gemisi
Yanık Hava
Haziran Defteri
Yurdumdan
Bağımsızlık Gülü
Sakarya Meydan Savaşı
Buğday, Kadın, Gül ve Gökyüzü
Tüm Şiirleri I-II

ŞİİRLERİ
Arılar
Bağımsızlık Gülü
Bekleyen Kadının Günü
Çocukluk Aşkı
Dünyanın Bütün Çiçekleri
Kar Türküsü
Kızamuk Ağıdı
Lirik Şarkı
Lumumba
Uyuyan Güzel Anneye
Uzun Hava
Yanık Hava

---
Dünyanın Bütün Çiçekleri

"Bana çiçek getirin, dünyanın bütün çiçeklerini buraya getirin!"
Köy öğretmeni Şefik Sınığ'ın son sözleri.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
Bütün çiçeklerini getirin buraya,
Öğrencilerimi getirin, getirin buraya,
Kaya diplerinde açmış çiğdemlere benzer
Bütün köy çocuklarını getirin buraya,
Son bir ders vereceğim onlara,
Son şarkımı söyleyeceğim,
Getirin, getirin...ve sonra öleceğim.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Kır ve dağ çiçeklerini istiyorum,
Kaderleri bana benzeyen,
Yalnızlıkta açarlar, kimse bilmez onları
Geniş ovalarda kaybolur kokuları...
Yurdumun sevgili ve adsız çiçekleri
Hepinizi, hepinizi istiyorum, gelin görün beni,
Toprağı nasıl örterseniz öylece örtün beni.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Afyon ovasında açan haşhaş çiçeklerini
Bacımın suladığı fesleğenleri,
Köy çiçeklerinin hepsini, hepsini,
Avluların pembe entarili hatmisini,
Çoban yastığını, peygamber çiçeğini de unutmayın,
Aman Isparta güllerini de unutmayın
Hepsini, hepsini bir anda koklamak istiyorum.
Getirin, dünyanın bütün çiçeklerini istiyorum.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Ben köy öğretmeniyim, bir bahçıvanım,
Ben bir bahçe suluyordum, gönlümden,
Kimse bilmez, kimse anlamaz dilimden,
Ne güller fışkırır çilelerimden,
Kandır, hayattır, emektir benim güllerim,
Korkmadım, korkmuyorum ölümden,
Siz çiçek getirin yalnız, çiçek getirin.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Baharda Polatlı kırlarında açan,
Güz geldi mi Kopdağına göçen,
Yörükler yaylasında Toroslarda eğleşen,
Muş ovasından, Ağrı eteğinden,
Gücenmesin bütün yurt bahçelerinden
Çiçek getirin, çiçek getirin, örtün beni,
Eğin türkülerinin içine gömün beni.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
En güzellerini saymadım çiçeklerin,
Çocukları, öğrencileri istiyorum.
Yalnız ve çileli hayatımın çiçeklerini,
Köy okullarında açan, gizli ve sessiz,
O bakımsız, ama kokusu eşsiz çiçek.
Kimse bilmeyecek, seni beni kimse bilmeyecek,
Seni beni yalnızlık örtecek, yalnızlık örtecek.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Ben mezarsız yaşamayı diliyorum,
Ölmemek istiyorum, yaşamak istiyorum,
Yetiştirdiğim bahçe yarıda kalmasın,
Tarumar olmasın istiyorum, perişan olmasın,
Beni bilse bilse çiçekler bilir, dostlarım,
Niçin yaşadığımi ben onlara söyledim,
Çiçeklerde açar benim gizli arzularım.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Okulun duvarı çöktü altında kaldım,
Ama ben dünya üstündeyim, toprakta,
Yaz kış bir şey söyleyen toprakta,
Çile çektim, yalnız kaldım, ama yaşadım,
Yurdumun çiçeklenmesi için daima yaşadım,
Bilir bunu bahçeler, kayalar, köyler bilir.
Şimdi sustum, örtün beni, yatırın buraya,
Dünyanın bütün çiçeklerini getirin buraya.

             Ceyhun Atuf Kansu 

---




Ceyhun Atıf Kansu yazısı toplam 4842 defa okundu
Ceyhun Atıf Kansu | şairler Yazarlar Sayfayı Yazdır    Ceyhun Atıf Kansu | şairler Yazarlar Arkadaşına Gönder

Bağlantılı Yazılar
Ceyhun Atıf Kansu | şairler Yazarlar
Ceyhun Atıf Kansu | şairler YazarlarCeyhun Atıf Kansu | şairler YazarlarCeyhun Atıf Kansu | şairler Yazarlar