Ahmet Muhip Dranas | şairler Yazarlar

Ahmet Muhip Dranas | şairler YazarlarAhmet Muhip Dranas | şairler YazarlarAhmet Muhip Dranas | şairler Yazarlar
Ahmet Muhip Dranas | şairler Yazarlar Ahmet Muhip Dranas | şairler Yazarlar
Ahmet Muhip Dranas | şairler YazarlarAhmet Muhip Dranas | şairler YazarlarAhmet Muhip Dranas | şairler Yazarlar
Ahmet Muhip Dranas | şairler YazarlarAhmet Muhip Dranas | şairler YazarlarAhmet Muhip Dranas | şairler Yazarlar
Ahmet Muhip Dranas | şairler Yazarlar



Ahmet Muhip Dranas | şairler Yazarlar
Ahmet Muhip Dranas | şairler YazarlarAhmet Muhip Dranas | şairler YazarlarAhmet Muhip Dranas | şairler Yazarlar
Ahmet Muhip Dranas | şairler YazarlarAhmet Muhip Dranas | şairler YazarlarAhmet Muhip Dranas | şairler Yazarlar
Ahmet Muhip Dranas | şairler Yazarlar Ahmet Muhip Dranas | şairler Yazarlar
Ahmet Muhip Dranas | şairler YazarlarAhmet Muhip Dranas | şairler YazarlarAhmet Muhip Dranas | şairler Yazarlar
 
Ahmet Muhip Dranas
Kategori : şairler Yazarlar

Ahmet Muhip DRANAS

1908 yılında İstanbul da doğdu. Ankara da Hukuk Fakültesi ndeki öğrenimine ara vermiş ve İstanbul da Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü nü bitirmiştir. Çocuk Esirgeme Kurumu yayın müdürü ve başkanlığı; Anadolu Ajansı, Türkiye İş Bankası yönetim kurulu üyeliği; Devlet Tiyatrosu Edebi Kurul Başkanlığı gibi üst düzey bürokratik görevler yaptı. 21 Haziran 1980 yılında Ankara da öldü, Sinop ta gömüldü.
Hece ölçüsü sınırlarında kalarak ama durak ve vurgu yerlerini değiştirerek gelenekselde çağdaşlığı yakalayan, çağrışım gücü yüksek; yurdu, insanı ve doğası ile barışık; alışılmadık deyiş örgüsüyle unutulmaz şiirler yazdı.

ŞİİRLERİ
Ağrı
Büyük Olsun
Esenlik Size
Evreni Sevmek ki...
Fahriye Abla
Kar
Köpük
Olvido
Şehrin Üstünden Geçen Bulutlar
Serenad
Testi
Yaşarken
Yoldan Geçenler

---
Fahriye Abla


Hava keskin bir kömür kokusuyla dolar,
Kapanırdı daha gün batmadan kapılar.
Bu, afyon ruhu gibi baygın mahalleden,
Hayalimde tek çizgi bir sen kalmışsın, sen!
Hülyasındaki geniş aydınlığa gülen
Gözlerin, dişlerin ve ak pak gerdanınla
Ne güzel komşumuzdun sen, Fahriye Abla!

Eviniz kutu gibi küçücük bir evdi,
Sarmaşıklarla balkonu örtük bir evdi;
Güneşin batmasına yakın saatlerde
Yıkanırdı gölgesi kuytu bir derede.
Yaz, kış yeşil bir saksı ıtır pencerede;
Bahçende akasyalar açardı baharla.
Ne şirin komşumuzdun sen, Fahriye Abla!

Önce upuzun, sonra kesik saçın vardı;
Tenin buğdaysı, boyun bir başak kadardı.
İçini gıcıklardı bütün erkeklerin
Altın bileziklerle dolu bileklerin.
Açılırdı rüzgârda kısa eteklerin;
Açık saçık şarkılar söylerdin en fazla.
Ne çapkın komşumuzdun sen, Fahriye Abla!

Gönül verdin derlerdi o delikanlıya,
En sonunda varmışsın bir Erzincanlıya.
Bilmem şimdi hâlâ bu ilk kocanda mısın,
Hâlâ dağları karlı Erzincan da mısın?
Bırak, geçmiş günleri gönlüm hatırlasın;
Hâtırada kalan şey değişmez zamanla,
Ne vefalı komşumuzdun sen, Fahriye Abla!
                   
                 Ahmet Muhip Dranas

                              &





Ahmet Muhip Dranas yazısı toplam 3092 defa okundu
Ahmet Muhip Dranas | şairler Yazarlar Sayfayı Yazdır    Ahmet Muhip Dranas | şairler Yazarlar Arkadaşına Gönder

Bağlantılı Yazılar
Ahmet Muhip Dranas | şairler Yazarlar
Ahmet Muhip Dranas | şairler YazarlarAhmet Muhip Dranas | şairler YazarlarAhmet Muhip Dranas | şairler Yazarlar