Ahmet Arif | şairler Yazarlar

Ahmet Arif | şairler YazarlarAhmet Arif | şairler YazarlarAhmet Arif | şairler Yazarlar
Ahmet Arif | şairler Yazarlar Ahmet Arif | şairler Yazarlar
Ahmet Arif | şairler YazarlarAhmet Arif | şairler YazarlarAhmet Arif | şairler Yazarlar
Ahmet Arif | şairler YazarlarAhmet Arif | şairler YazarlarAhmet Arif | şairler Yazarlar
Ahmet Arif | şairler Yazarlar



Ahmet Arif | şairler Yazarlar
Ahmet Arif | şairler YazarlarAhmet Arif | şairler YazarlarAhmet Arif | şairler Yazarlar
Ahmet Arif | şairler YazarlarAhmet Arif | şairler YazarlarAhmet Arif | şairler Yazarlar
Ahmet Arif | şairler Yazarlar Ahmet Arif | şairler Yazarlar
Ahmet Arif | şairler YazarlarAhmet Arif | şairler YazarlarAhmet Arif | şairler Yazarlar
 
Ahmet Arif
Kategori : şairler Yazarlar

Ahmet Arif

21 Nisan 1927 tarihinde Diyarbakır'da doğdu, 2 Haziran 1991 tarihinde Ankara'da öldü. Asıl adı Ahmed Önal' dır. Ortaöğrenimini Afyon Lisesi'nde tamamladı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü öğrencisi iken  Türk Ceza Yasası'nın  (T.C.K.) 141. ve 142. maddelerine aykırı davranmak savıyla (1950, 1952-1953) iki kez tutuklandı, yargılandı ve 2 yıl hüküm giydi. Cezaevi günleri sona erince Ankara'daki Medeniyet, Öncü ve Halkçı gibi gazeteler ve dergilerde teknik işlerle uğraşarak yaşamını kazandı.
Şiirleri Beraber, İnkılâpçı Gençlik, Meydan, Militan, Kaynak, Seçilmiş Hikâyeler, Soyut, Yeni a, Yeni Ufuklar, Yeryüzü dergilerinde yayımlandı. Toplumcu gerçekçi şiirimizin ustalarındandır. Yaşadığı coğrafyanın duyarlılığı ve halk kaynağındaki  sesini hiç yitirmeden, lirik, epik ve koçaklama tarzını kusursuz bir kurguyla kullanarak, özgün, tutkulu, müthiş ezgili çağdaş şiirler yazdı.

Eserleri:
Hasretinden Prangalar Eskittim
Cemal Süreya'ya Mektuplar
Yurdum Benim Şahdamarım

---
Anadolu

Beşikler vermişim Nuh'a
Salıncaklar, hamaklar,
Havva Ana'n dünkü çocuk sayılır,
Anadoluyum ben,
Tanıyor musun ?

Utanırım,
Utanırım fıkaralıktan,
Ele, güne karşı çıplak...
Üşür fidelerim,
Harmanım kesat.
Kardeşliğin, çalışmanın,
Beraberliğin,
Atom güllerinin katmer açtığı,
Şairlerin, bilginlerin dünyalarında,
Kalmışım bir başıma,
Bir başıma ve uzak.
Biliyor musun ?

Binlerce yıl sağılmışım,
Korkunç atlılarıyla parçalamışlar
Nazlı, seher-sabah uykularımı
Hükümdarlar, saldırganlar, haydutlar,
Haraç salmışlar üstüme.
Ne İskender takmışım,
Ne şah ne sultan
Göçüp gitmişler, gölgesiz!
Selam etmişim dostuma
Ve dayatmışım...
Görüyor musun ?

Nasıl severim bir bilsen.
Köroğlu'yu,
Karayılanı,
Meçhul Askeri...
Sonra Pir Sultanı ve Bedrettini.
Sonra kalem yazmaz,
Bir nice sevda...
Bir bilsen,
Onlar beni nasıl severdi.
Bir bilsen, Urfa'da kurşun atanı
Minareden, barikattan,
Selvi dalından,
Ölüme nasıl gülerdi.
Bilmeni mutlak isterim,
Duyuyor musun ?

Öyle yıkma kendini,
Öyle mahzun, öyle garip...
Nerede olursan ol,
İçerde, dışarda, derste, sırada,
Yürü üstüne - üstüne,
Tükür yüzüne celladın,
Fırsatçının, fesatçının, hayının...
Dayan kitap ile
Dayan iş ile.
Tırnak ile, diş ile,
Umut ile, sevda ile, düş ile
Dayan rüsva etme beni.

Gör, nasıl yeniden yaratılırım,
Namuslu, genç ellerinle.
Kızlarım,
Oğullarım var gelecekte,
Herbiri vazgeçilmez cihan parçası.
Kaç bin yıllık hasretimin koncası,
Gözlerinden,
Gözlerinden öperim,
Bir umudum sende,
Anlıyor musun ?
             Ahmed Arif
               &





Ahmet Arif yazısı toplam 3339 defa okundu
Ahmet Arif | şairler Yazarlar Sayfayı Yazdır    Ahmet Arif | şairler Yazarlar Arkadaşına Gönder

Bağlantılı Yazılar
Ahmet Arif | şairler Yazarlar
Ahmet Arif | şairler YazarlarAhmet Arif | şairler YazarlarAhmet Arif | şairler Yazarlar