 | | |
|
|
|
|
|
|
Mevlana Lutfi
Kategori : şairler Yazarlar
MEVLANA LUTFİ
XV. yüzyılda yaşayan Mevlânâ Lûtfî Herat'lıdır. Şahruh ve Hüseyin Baykara'nın iltifatlarına mazhar olmuş büyük bir şairdir. "Gül ve Nevruz" adlı bir mesnevisi, bir de divanı vardır.
MEVLÂNÂ LÛTFÎ'DEN İKİ TUYUĞ
I
Birmegil dirler vefasızga köngül
Kim anıng nûşındın artuk nîşi bar
Min tama yüzmes min ölsem lâ'lıdın
Can mining canımdur ilning n'işi bar.
II
Hüsn Mining canı bardı niteyin,
Ehl-i diller hanı bardı niteyin,
Şûr-ı ışkıng koydı könglüm başıga
Ol melâhat kanı bardı niteyin.
BUGÜNKÜ TÜRKÇE İLE:
I
Vefasıza gönül verme diyorlar,
Çünkü onun tadından çok zehri var;
Can versem de dudağından ayrılmam,
Can benim canım, el ne karışır (elin ne işi var).
II
Güzellik ilinin canı gitti nideyim,
Dil ehlinin hânı gitti nideyim,
O güzellik kaynağı gönül yarama
Aşk tuzunu koydu gitti nideyim.
GÜL ve NEVRUZ'dan:
Sining ışkıng barında taht kimdür
Bösağang sayesinde taht kimdür?
Hayalıngnı körüp bu boldı hâlim
Visâiınga kaçan yitsün mecalim?
BUGÜNKÜ TÜRKÇE İLE:
(Senin aşkın var olunca baht kimdir,
Eşiğinin gölgesinde taht kimdir?
veya:
Senin aşkın var ise bundan büyük bahtiyarlık mı olur.
Eşiğinin gölgesi varken tahtın ne önemi var)
(Hayalini görüp bu oldu halim,
Visaline nasıl yetsin mecalim?
veya:
Sadece hayalini görünce bile halim böyle oldu.
Ya bir de sana kavuşacak olsam, buna dayanmaya gücüm yeter mi?)
Mevlana Lutfi yazısı toplam 143 defa okundu
Bağlantılı Yazılar
|
|
|
| |
| | |
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sayfayı Yazdır
Arkadaşına Gönder