Sesleniş
Kategori : Editörün şiir Defteri
SESLENİŞ
I. Bölüm
Ağaçlar çiçek açmıştı. Diz boyu yeşermişti otlar. Cennetler , Fatmalar , Ayşeler ve Seraplar alabildiğine mutluydu. Ben mutluydum . Bizler mutluyduk. Doğu Anadolu, Doğu Anadolu'nun bağrındaki Zeyno mutluydu. Rüzgarlı Tepeyi bu mutlu günlerin birinde tanıdım. Evet, bu mutlu günlerin birinde tanıdım onu. Ve delicesine sevdim Rüzgarlı Tepeyi. Okuyun. Göreceksiniz benim kadar, belki benden bile fazla seveceksiniz onu.
Birbiri ardınca geçer yıllar. İnsanlar doğar, insanlar büyür ve insanlar ölümsüzleşir. İnsanları "Rüzgarlı Tepeler" ölümsüzleştirir. "Damlalar" ölümsüzleştirir. Öylesine buruk, öylesine acımsıdır "Otuz Beş Yaş'lar".
Ben Anadolu çocuğuyum. Bin dokuz yüz elli ikilerin kavurucu bir temmuz sıcağında, buğday tarlasında doğurmuş anam beni. Buğday başakları arasında kundaklamış ninem beni ilk kez. Dayımın ceketinin arasına. Tarlalar kucaklamış beni, badem ağacının gölgesinde. Tarlaların acısıyla yoğrulmuşum ben.
Altı yıl Savaştepe ilköğretmen Okulunda okuyuş. Kars Arpaçay-Akyaka Nahiyesi-Süngüdere Köyünde ilk göreve başlayış. Süngüdere Köyü. Süngüdere'li Alişan... Süngüdere'li Kamer... Süngüdereli Yasin...
-"Öğretmenim! "diye başlıyor Alişan.
-"Ben asker olacağım, tüfek takacağım omzuma "diyordu.
Ufacık gözleri Alişan'ın. Ama bakışları şen ve ümit dolu.
-"Gitme oğul! " dedi anam. Ardımdan ağladı.
-"Dönemezsin oğul! " dedi. Güldüm...
-" Bu memleket bizim ana. Bu köy bizim, bu kent bizim . Bu topraklar, bu dağlar, bu ovalar ve çaylar bizim... Gideceğim" dedim. Ve gittim.
Sen, ben, biz... mutlu günlere doğru uzanıyor ellerimiz. Zor günlerde hazırladım Rüzgarlı Tepe'yi. Sizlere emanet ediyorum onu. Alın okuyun onu. Okuyun da, siz de yaşayın Rüzgarlı Tepe'de. Onu, sevin ve koruyun.
Mehmet Onul
ÖGRETMEN
---
II. Bölüm
1964 yılında Savaştepe İlköğretmen Okulu'na başladığım yıllardan beri zaman zaman duygu ve düşüncelerimi mısralarla ifade etmeye çalıştım. Bazen kendi yaşamımdan, bazen de toplum içindeki yaşanan ve beni etkileyen olguları şiirlerimde yansıttım. Şiirlerimi şimdiye kadar yayınlama fırsatı bulamadım. Ancak sitemizde ayırdığım "Editörün Şiir Defteri" adlı bölümde siz okuyuculara ulaştırmayı başardım. Şirlerimi yıllar önceden yayınlamayı planlamıştım. Hatta Öğretmen arkadaşım Rahmetli Mehmet ONUL'a kitabıma bir giriş bölümü yazmasını rica ettiğimde hemen yukarıdaki 'Sesleniş'i yazmıştı.(1971 Yılında) Kendisine Allah'tan rahmet diliyorum.
Yaşam inişli çıkışlıdır. Hayatımız süresince üzülürüz yada seviniriz. Acıyı da tadarız tatlıyıda yaşadıkça. Mutluluk da yaşarız, mutsuzluk da. Güleriz ya da ağlarız. Zenginliği de yaşarız, yoksulluğu da. Hepsi insanlar içindir. Üzerinde yaşadığımız dünyada bunların bir veya birkaçıyla karşılaşırız. Bazen üzüntü ve sevinci birlikte yaşarız. Kah severiz, kah seviliriz. Severiz, bazen karşılık görmeyiz. Aile bireyleri arasındaki karşılıklı ilişkiler etkiler bizi. İş ve aile ortamında kızgınlık, küslük, alınganlık, başarı, başarısızlık, ayrılık ve hasret etkiler bizi.
Çok güvendiğiniz birinden kötülük, ummadığınız birinden iyilik görürsünüz. Doğal afetlerin etkisinden kurtulamayız uzun zaman. Deprem, yangın, trafik kazaları, su baskınları derinden etkiler insanları. Bunlar kötü bir anı olarak kalır belleğimizde. Yaşadığımız ve unutamadığımız önemli anılarımızı da "editörün anıları" bölümünde okuyabilirsiniz.
Mutlu bir yaşam hepimizin olsun.
Ağustos-2007
Öğr. Şaban GÜRTUNA
Sesleniş yazısı toplam 395 defa okundu
Bağlantılı Yazılar
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sayfayı Yazdır
Arkadaşına Gönder