 |  |  |
 |
|
|
|
|
Milli Edebiyatta şiir Tiyatro
Kategori : Türk Edebiyatı
MİLLİ EDEBİYATTA ŞİİR :
Genç Kalemler , şiir anlayışı konusunda Fecr-i Ati şairlerinden pek ayrılmadılar. Şiirde, konu seçimini şaire bırakmaları, onları, sanat anlayışları bakımından ikiliğe düşürdü; Edebiyat-ı Cedide ve Fecr-i Ati şairlerinin ferdiyetçi sanat anlayışından bütünüyle ayrılamadı. Nitekim Birinci Dünya ve Kurtuluş Savaşı sırasında genç şairler kendi duygu ve hayallerini işlemekten kendilerini alamadılar. Aruzun yerine heceyi getirmeleri, sadece biçim yönünden bir değişiklik oldu . Milli Edebiyat dönemi şairleri kendilerini kabul ettirmeye çalıştıkları yıllarda bile (1911-1917) Servet-i Fünunculardan Tevfik Fikret ve Cenab Şahabettin üstat sayılıyor, Fecr-i Ati şairleri de ünlerini sürdürüyordu. Bu arada Mehmet Akif de aynı anlayış ve yapıdaki şiirIeriyle büyük ün kazanmıştı. Eski şairlerin şiirlerindeki samimi, lirik ve mistik atmosferi şiirlerinde devam ettirmek istediler; milli geçmişe bağlanarak edebiyatın milli olabileceğini savundular. Bu arada Yahya Kemal ve Yakup Kadri, Nev-Yunanilik adını verdikleri akımda, Eski Yunan edebiyatını örnek almak yoluna gittiler. Bu atılımlar beklenen sonuçları doğurmamıştır. Milli Edebiyat akımına taraftar olan bazı şairler, Milli Edebiyat kavramını farklı şekilde yorumlamışlar ve şiirlerini kendi yorumlarına göre yazmışlardır. 1917'de kurulan Şairler Derneği'nde sadece konuşma dilinin ve hece vezninin kullanılması konusunda görüş birliğine varılmıştır.
MİLLİ EDEBiYATTA TYATRO : Milli Edebiyat döneminde, tiyatro yeniden canlandı. Özel tiyatroların yanında resmi tiyatroların da kurulması için teşebbüse geçildi. İstanbul'da Darülbedayi adıyla müzik ve tiyatro olmak üzere iki bölümlü bir kurum meydana getirildi. Darülbedayi'de oynanan eserlerin çoğu hafif komedi ve vodvil, bir kısmı da manzum dramdı. Oyunlar, zayıf teknikli olmasına karşın dil ve üslup bakımından başarılıdır.
Milli Edebiyatta şiir Tiyatro yazısı toplam 1260 defa okundu
Bağlantılı Yazılar
| |
|
|  |
 |  |  |